Passend Onderwijs - pas op de plaats of stap vooruit?
Artikel van H. Schuman (geplaatst in het tijdschrift van orthopedagogiek 46 / 2007, blz 267 t/m 280)
Hans Schuman is docent en onderwijsadviseur aan het Seminarium voor Orthopedagogiek; coördinator Expertise Centrum Inclusief Onderwijs en tevens coördinator Expertise Centrum Beperkingen en Handicaps.
Hij heeft toestemming verleend om dit artikel op onze website te plaatsen.
Lees hier het hele artikel De heer Schuman beschrijft het Nederlandse beleid van pakweg de afgelopen 30 jaar gericht op betere zorg voor kinderen met 'speciale behoeften' en gericht op het terugdringen van de schijnbaar onstuitbare groei van het speciaal onderwijs en daarmee samenhangend de pogingen tot integratie in het regulier onderwijs.
Een goed gedocumenteerd verslag van de onderwijsontwikkelingen van de laatste decennia van de twintigste eeuw tot heden, die bepaald niet algemeen tot succes leidden.
Tevens een helder opgezet betoog waarom met Passend Onderwijs de overheid wel eens weer de boot zou kunnen missen, tenzij .............
Samenvatting
De Nederlandse overheid probeert nu al bijna 20 jaar de integratie van leerlingen met een beperking (of met 'special educational needs') in het reguliere onderwijs vorm te geven. Dit proces begon in 1990 met Weer Samen Naar School.
Hoewel de integratie van sommige groepen leerlingen, bijvoorbeeld leerlingen met een visuele beperking, redelijk succesvol genoemd kan worden, lijkt de integratie van andere groepen leerlingen, bijvoorbeeld van leerlingen met complex en sterk uitdagend gedrag, te stagneren en zelfs af te nemen.
Aanvulling HAVOplus: De laatst genoemde groep leerlingen komt ook in de doelgroep van Havoplus voor! Waarschijnlijk is er geen doelgroep die zo slecht integreert als deze!
In 2005 en 2006 presenteerde de toenmalige minister van onderwijs, Maria van der Hoeven, onder de noemer Passend Onderwijs voorstellen om het integratieproces van nieuwe impulsen te voorzien. In dit artikel wordt betoogd dat wanneer de Nederlandse overheid, met in haar kielzog het Nederlandse onderwijsveld, niet de transformatie realiseert van het integratiedenken naar het inclusiedenken, het maar zeer de vraag is of Passend Onderwijs erin zal slagen daadwerkelijk de integratie van leerlingen met een beperking verder te stimuleren.
Inclusief onderwijs lijkt alleen maar mogelijk als onderwijsprofessionals het medisch model achter zich laten en gaan denken en handelen vanuit een sociaal of burgerschapsmodel. In dit proces zal de overheid zich wellicht minder dan tot nu toe moeten richten op de verandering van systemen en procedures en veel meer op versterking en ondersteuning van het primaire proces en van de mensen die dat proces elke dag vorm moeten geven.
Als u het hele artikel wilt lezen, klik dan op deze link.
